Günlerdir işim gereği yoğunbakımlara girip çıkıyorum. İlk girdiğim günü hatırlıyorumda çok kötü olmuştum. Bir kaç hafta sonra alıştım. Artık sadece işime odaklanıyorum. O zaman biraz daha az etkileniyorum. İşimi daha rahat ve düzgün yapıyorum. Bir amcam  çeşitli sebepleri sonucunda diyalize girecek. Nabızı 4′e 3 gidiyor. Nabzının yükselmesini bekliyoruz. Düşük olduğu için katater takılamıyor, dolayısıyla  diyalizede giremiyor. Amcama baktığımda gözlerinden son demlerini yaşadığını hisedebiliyorum.  İşime odaklanıom dedim ya o amca da artık benim işimin bir parçasıydı. Hastanın hazır olup olmadığını sorduğumuzda iç burkan o haber gelmişti. Gönül isterdi ki şifa bulsun. Malesef diyalize bile alamadık. Artık o amca işimin bir parçası değil. Diyaliz sırası başka bir hastada umarım o şifa bulur.

Bu gün pazar hadi biraz blog takip edip dizi izleyelim dedik. Nasip olmadı. Tam google readerı açtım benim emektar bilgisayar reset attı kendine. ( Artık benim hızıma dayanamıyor gariban bir yanda prisionbreak(meda player) biyanda firefox). Ardına bi r telefon. Alo Alii arılarınız oğul çıkarmış (yavrulamış). Hadi bee! Ne yapalım peder beyler bahçede evde de kimse yok. İş başa düştü. Yunus amcayı da çağırdım hemen tabi. Vardık boş bir kovan (arı yuvası, evi) ayarladık içine de bir kaç boş petek. Arılar bir zeytin ağacının yüksekçe bir dalına toplanmışlar. Alçakta olsalardı hemen kovanın içine çırpacaktık malesef zeytinin küçük bir dalını kesmek zorunda kaldık. Kesilen koldaki arıları yavaşça kovanın içine çırptım. Yarısı içine yarısıda başka biir dala kondu. Kapağını kapatıverdim hemen. Dalı bir sırık yardımıyla çırptım. Bu sırığın ucunda içi delik su kabagı bağlı idi arıların ona konmasını sağladık. Tekrar yere indirip bu sefer kovanın önüne çırptık. İçine akın akın gitti güzelim arılar. Tabi bunun nedeni arı beyinin yani ana arının kovanda olmasıdır. Eğer ana arı yoksa işçi arılardan bir şey beklemeyin ya kaçarlar ya ölürler. Üstümüzde arıcı tulumu olduğu için kazasız atlattık günü. Arılar kovana yerleştiler şu saat itibariyle, inşallah mutludurlar. Geçen gün çıkan oğullar kaçmıştı. :D

Taraf Gazetesi‘nden Ahmet Altan‘nın 27.05.2008 tarihli yazısı. Eski tarihli fakat …

“Yalandan bıktım.
Devleti, bürokratı, partisi, gazetecisiyle bir toplum nasıl bu kadar yalan söyler, kavramak gerçekten güç.
Bizim en büyük sorunumuz ne bugünlerde?
Laiklik, değil mi?
Devlet erkânımız ve yandaşları laiklik istiyorlar ve laiklik tehlikeye düşecek diye korkuyorlar, değil mi?
İşte bu, benim rastladığım en büyük yalan.
Vatikan Devleti ne kadar laiklik istiyorsa bizim devlet de o kadar laiklik istiyor.
Çünkü “dinî” açıdan bizim en çok benzediğimiz devlet Vatikan Devleti.
Vatikan, Hıristiyan dininin Katolik mezhebinin devleti.
Peki biz?”

Devamını buraya tıklayarak gazeteden okuyabilirsiniz.

Elin yörüğü yazmış türküyü biz çözeceğiz diye uğraşıyoruz.:D Özay Gönlüm‘den “Cemile’min gezdiği dağlar meşe…” adlı türküyü dinlerim çoktan beri. Bu gün başka bir sözcüğe bakmak için Tdk‘nın sitesine girdim. O sırada da türkü çalıyordu. …….imanım…… yav arkadaş bu adam ne diyor diyorum kendi kendime çoktan beri var aklımda bakayım bakayım diyorum ama böyle bir anlamı olacağı aklıma hiç gelmezdi. Tdk “imanım” için  argoda “kardeş, arkadaş” açıklamasını yapmış. Tdk‘ya merakımızı giderdiği için teşekkür ediyoruz. Daha öğreneceğimiz çok şey var.

Salih Memecan, geçen haftanın gündemine damgasını vuran ‘ böcek ve dinleme! ‘ skandalını çizdi…

Olay hala ateşlenerek devam etsede elden bir şey gelmiyor. Yeter artık diyerek…

Buyrun buradan karikatürü inceleyebilirsiniz.

Gerçi bunyaz hocam 1yıl önce kenelerden kurtulma yöntemlerinden kısaca bahsetmişti ama ben yeniden güncelleme gereği hissettim. “Kene (Ixodoidea), eklem bacaklıların örümceğimsiler (Arachnida) sınıfından kan emici ve gözsüz bir dış parazittir. İnsan, koyun, köpek, kedi, deve gibi canlıların derilerine yapışarak kanlarını emer. “Asıl kene” olarak bilinir.” diyor wikipedia. Baharın gelmesi ile kene ısırması sonucu ölümlerde artış görüldü. Son bir kaç haftadır neredeyse 2 günde bir gazetelerde ölüm haberlerini görüyoruz. Devamını oku »

Genelde hayatımla ilgili kararları verirken zorlanırdım. Çoğu şeyi zamana bırakır onun zan altına girmesini sağlardım. İlginç bir taktik ama… Hele şu 6 aydır her şey üst üste geldi önemli kararlar vermek zorunda kaldım. Birinin beni gazlaması lazım. Bu sefer ki gazı bunyaz kardeşimden aldım. Sağolsun bazen onu fikir babam olarak görürüm. Soğuk kanlılıkla karar verir bazende karşısına dikilirim öyle olmaz diye. Ne alangirikli hayat demi? Bir arkadaşımız yanlış yapmasın diye bazen 4-5 kişi toplanır oğlum bak yanlış yapıyorsun diye nasihat da ederiz hani. Ona akıl vermek, onun yerine düşünüp karar vermek daha kolay. Devamını oku »

Daha önceleri reklamlar sıradan olurdu. Ne bileyim bir kireç önleyeci reklamını düşünün yıllarca aynı reklam döndü durdu tv de son bir yıldır reklam sektörü kendini oldukça geliştirdi ve izleyicinin ilgisini çekti. Hatta bazı reklamları izlemeyi dört gözle bekleyen insanların varlığından eminim. En çokta küçük çocukların oynatıldığı reklamlar tuttu. Bazılarımız bu işte çocuk istismarı var desede yine bir şey değişmedi ve yeni reklamların yolda olduğundan eminim. Çoğu reklam şirketi ve reklam yaptıran firmalar kaliteyi yakaladılar. Artık izlenebiliyorlar, bu da büyük bir başardır. Devamını oku »