Mübarek ayın yarısına geldik. Sanki daha dün başlamıştı değil mi? Hadisi şerife Ama bir bakacağız ki, Kadir’de konaklamış, bayrama erivermişiz.

Ramazan’ı coşku ile ihya edenlerin neşesi gözlerinden okunuyor, eksiği olanlar için ise vakit hâlâ geçmiş değil. Şöyle bir daha düşünelim; Ramazan’ı layıkınca ihya edebiliyor muyuz acaba? “Başı rahmet ortası mağfiret sonu da cehennem azabından kurtuluş” olarak tanımlanan Ramazan’ın “ortası mağfiret” kısmındayız. “Merhaba Ey Şehr-i Rahmet” nidaları çok değil yarından sonra müezzinlerin güzel sesleriyle “Elveda bizden sana”lara dönecek? Ne yapıyoruz, nasıl gidiyor? İmkanımız var ve hâlâ bir mukabele halkasına dahil olamadık mı? İmkanımız varken ezanları evde dinleyip, namazları yine evde kılmaya devam mı ediyoruz? Teravihlerde aksamalar var mı acaba? Ramazan’ı çok seviyoruz, övüyoruz ama bu yetmiyor. Aslolan bu neş’eyi cemaat halinde, müslümanlarla birlikte kaynaşarak yaşamaktır. Aksi takdirde bilen ama bildiğini yaşamayan “negatif” insan konumuna düşülür ki, bu da İslâm’ın kabul etmediği bir şeydir. DEVAMINI GAZETEDEN OKUYUN