Dünkü yazımda blog yazma işinin bende bir süredir sıkıntı verdiğini ve bunun nedenini araştıracağımdan bahsetmiştim. Bugün de bu sorunun cevabını bulmaya çalışacağım. Şimdi “neden blog yazmak benim için mesele oluyor” öncelikle çoğu zaman ne yazayım kaygısına düşüyorum bunun nedenide yazacaklarımın okurlara ne denli faydasının olacağı konusunda düştüğüm çelişkiden kaynaklanıyor. Örnek vermek gerekirse sigaranın zararlarından bahsetmek istiyorum ama bu konuda zaten milyonlarca yazı var bu noktada acaba ben ne katabilirim ve yeterlilik derecesi ne olur sıkıntısı başlıyor. Sanırım bunun için çok seçici davranmak gerekir yani daha çok yazılmamış konulara yönelmek biraz uğraş gerektiren kapsamlı yazılar yazmak gerekiyor. Şimdi bu sorunu çözdük fakat asıl “mesele” dediğim şey yazmaya niyetlenip yaz sekmesini tıkladıkdan sonra başlıyor öncelikle edebiyatı Türkçeyi katlettiğimin farkındayım. Bu beni en çok caydıran sebeplerden biridir mesela yada üslüp kaygısı çoğu zaman yazı yazmam için ya çok heyecanlanmam gerekir yada öfkelenmem bu yazılar diziside bunun meyvesi.

Aslında bunların hiçbirine gerenk yok doğal olmak içden yazılar yazmak lazım yada bunu başarabilmek lazım ki bütün işin özünde bu var. Bakın bütün büyük bloglar bu paralelde yazılar çıkartıyorlar bir çoğu özel hayatına kadar giriyor. Tabi özel hayatına girmeden de büyüyenler yok değil. Sanırım benim ilk önce kullanıcılara karşı gayet doğal olmam lazım içimde herhangibir çekinceme olmamalı. Ben çoğu zaman derin mevzulara giren bir insanım buda bir çok yönden riskli insanları kızdırmadan tutarlı ve saygılı olmak lazım saygı konusunda sorunum yok çok şükür ama yazılarda tutarlı bir şekilde ilerleme varmı bundan emin değilim.

Blog yazma işi”mesele” olduğunda bir çok kişiye göre bu işi bırakıp gitmek lazım çünkü blog yazmak tamamıyla özveri işi kimse kimseye zorla blog yazdıramaz benimde bir zorunluluğum yok blog yazmazsam ölmem ama yazmakda istiyorum yani tutarsızlık biraz burada başlıyor fakat bunun üstesinden gelmeye çalışıyorum bu gün yaptığım gibi vakit ayırmaya başlamış olmak gayet iyi bir ilerleme bana kalırsa çünkü şuan hastanedeyim bizim TCB (tıbbi cihazlar birimi) deki bu makina malesef yoğun bakımdaki bir hasta gibi ha gitti ha gidecek :) buna rağmen oturup sırf dün yazma sözü verdiğim için yazmak ayrı bir güzellik bence neyse bu “mesele”den de kurtuluyorum heralde mutlu oldum :) görüşürüz