Günlerdir işim gereği yoğunbakımlara girip çıkıyorum. İlk girdiğim günü hatırlıyorumda çok kötü olmuştum. Bir kaç hafta sonra alıştım. Artık sadece işime odaklanıyorum. O zaman biraz daha az etkileniyorum. İşimi daha rahat ve düzgün yapıyorum. Bir amcam  çeşitli sebepleri sonucunda diyalize girecek. Nabızı 4′e 3 gidiyor. Nabzının yükselmesini bekliyoruz. Düşük olduğu için katater takılamıyor, dolayısıyla  diyalizede giremiyor. Amcama baktığımda gözlerinden son demlerini yaşadığını hisedebiliyorum.  İşime odaklanıom dedim ya o amca da artık benim işimin bir parçasıydı. Hastanın hazır olup olmadığını sorduğumuzda iç burkan o haber gelmişti. Gönül isterdi ki şifa bulsun. Malesef diyalize bile alamadık. Artık o amca işimin bir parçası değil. Diyaliz sırası başka bir hastada umarım o şifa bulur.