Bu gün pazar hadi biraz blog takip edip dizi izleyelim dedik. Nasip olmadı. Tam google readerı açtım benim emektar bilgisayar reset attı kendine. ( Artık benim hızıma dayanamıyor gariban bir yanda prisionbreak(meda player) biyanda firefox). Ardına bi r telefon. Alo Alii arılarınız oğul çıkarmış (yavrulamış). Hadi bee! Ne yapalım peder beyler bahçede evde de kimse yok. İş başa düştü. Yunus amcayı da çağırdım hemen tabi. Vardık boş bir kovan (arı yuvası, evi) ayarladık içine de bir kaç boş petek. Arılar bir zeytin ağacının yüksekçe bir dalına toplanmışlar. Alçakta olsalardı hemen kovanın içine çırpacaktık malesef zeytinin küçük bir dalını kesmek zorunda kaldık. Kesilen koldaki arıları yavaşça kovanın içine çırptım. Yarısı içine yarısıda başka biir dala kondu. Kapağını kapatıverdim hemen. Dalı bir sırık yardımıyla çırptım. Bu sırığın ucunda içi delik su kabagı bağlı idi arıların ona konmasını sağladık. Tekrar yere indirip bu sefer kovanın önüne çırptık. İçine akın akın gitti güzelim arılar. Tabi bunun nedeni arı beyinin yani ana arının kovanda olmasıdır. Eğer ana arı yoksa işçi arılardan bir şey beklemeyin ya kaçarlar ya ölürler. Üstümüzde arıcı tulumu olduğu için kazasız atlattık günü. Arılar kovana yerleştiler şu saat itibariyle, inşallah mutludurlar. Geçen gün çıkan oğullar kaçmıştı. :D