Yolculuk İzmir’den kutsal beldeler olan MEKKE ve MEDİNE’ye. İlk durak MEDİNE

Ani bir karar ! Ve yolculuğa 1 hafta. Önce pasaport işlemleri sonra vize. Heyecan gün geçtikçe artıyor. İçin içine sığmıyor. Sanki ruhun senden önce ORALAR’da.  2 gün kala bir toplantı ve gerekli bilgiler. 1 gün kala gerekli olan malzemelerin tedarik heyecanı. Ve son gün. Herkeste tanımlanamayan duygular. Saat 10,30 suları herkes hava alanında hazır durumda. Uçağımız 02:00 da. Gerekli işlem ve kontrollerden sonra herkes heyecenlı bir bekleyiş içinde. Kutlu vakit diye tanımladığım vakit ve uçağa ilk adım. Sanki sonsuzluğa uçacağız. Bir besmele ve uçak yavaş yavaş havalanıyor. Yaklaşık 3,5 saat sonra Sevgilin şehri Medine’deyiz. Kalbim o anda ! Sabah namazını MEDİNE-İ MÜNEVVERE’ye yetişemediğimiz için hava alanında kıldık. Bir imam ve hoş bir ses. Hava alanından bir otobusle salatu selamlar eşliğinde şehre yolculuk. Birkaç dakika sonra tam MESCİDİ NEBEVİ’nin karşında bir otele gelip yerleştik. Otelin küçük penceresinde o yeşil kubbenin goruntusu insanı büyülüyor. Biraz dinlendikten sonra hemen MESCİDİ NEBEVİ’ye. Çocuklar gibi koşa koşa. Rehberimiz yolları gösterdikten sonra artık tamamen özgürüz. Durup karşısında biraz izledikten sonra (hala tanımlayamadığım ve beni gerçek huzura ulaştıran ? ) içine ilk adımı attım ve bir ürperti. Sevgilinin ayak bastığı toprağa ayak basmanın verdiği korku ve heyecan. İçeride her milletten insan namaz kılıyor, dua ediyor, kuran okuyor veya sadece o havayı soluyarak belkide o günleri hayalen yaşıyorlar. Vakit öğleye yaklaşıyor. MESCİDİ NEBEVİ’de tatlı bir hareketlilik. Akın akın insan Allah’a kulluk borcunu ödemek için mescide koşuyor. Biliyormusnuz oturup sadece onları izleyerek haz alabilrsiniz. Müezzinin o güzel sesinden salaha(kurtuluşa), namaza çağrı ezan… Herkes ayakta bu kutlu sedayı dinliyor. Namaza duran dünyadan kopuyor. Namaz sonrasında  Sevgiliyi selamlama zamanı. Mubarek kabrinin başına geçerek O’na  selam verip kapıdan dışarı çıkan yaşlı gozler ve hüzünlü-sevinçli kalpler göze çarpıyor. Peygamberimiz HZ. MUHAMMED (sas) önceden evinin bulunduğu yerde ve o yeşil kubbenin altına defnedilmiş şekilde. Mescid o kadar büyük ki içinde kaybolabilirsiniz. O mescid hınca hınç dolup taşıyor. İnsanlar cennet bahçesi diye tabir edilen ve halısının renginin diğerleerinde farklı olduğu mevkide namaz kılmak için birbiriyle yarışıyor. Peygamber Efendimiz: "Benim hücreyi saadetimle minberimin arası cennet bahçelerinden bir bahçedir." buyuruyorlar. Kim istemezki cennet bahçelerinde iki rekat namaz kılmayı. Orası biraz daha farklı geldi bana  secedeye kapanan biri asla kaldırmak bilmiyordu. Allah (cc) "Kulumun bana en yakın zaman secdedir." buyuruyor. Selamlamayı biteren alıyor eline Kuranı başlıyor okumaya. Veya nafile ibadet yapıyor. MESCİDİ NEBEVİ de 1 rekat namaza 1000 kat sevap veriliyor. İkindi, akşam ve yastı gün bitiyor. Mescid saat 11 de gerekli temizlikler için kapatılıp gece namazı saati olan 03,00 sularında ibadete tekrar açılıyor. Uyumak yok. Oturup mescidi izleyip düşündünme zamanı……

DEVAMI İNSALLAH HAFTAYA……….